Museum of Contemporary Art » АНАРХИЧНИ ТЕЛА: Согласност да не се биде едно

Наспроти силата на нужноста што го организира доминантниот општествен и политички поредок, оваа изложба предлага да (го) мислиме со телото како анархично – како жива, динамична и мислечка материјалност што не може да се сведе на стабилен идентитет, функција, судбина или форма. Наместо индивидуализирано и приватизирано единство, телото овде станува процес: фрагментирано, прекршено, изложено на други тела, технологии и средини, во постојано постанување. Новосоздадените дела на уметниците го истражуваат токму ова поле на нестабилност. Телото се појавува како релација, како афект, како глич, како линија, како дипла, како отворена структура што одбива да се затвори во себе. Наместо репрезентација, овие дела нудат апстракции на телесноста. Не како оддалечување од телото, туку како негово распрснување во повеќекратни можности на (со)појавување.

Инспирирана од квир, феминистички и деколонијални перспективи, изложбата евоцира помалку познати, подзаборавени или, пак, ризични архиви, фигури и форми на живот, вклучувајќи ги: дивото, и нарушувањето на желбата во еден постприроден, простетички и антителеолошки свет; различните транс* тела, дисидентите на полово-родовиот систем, дилдо контрасексуалноста и телесните родови експерименти; екстравагантноста и ексцесивноста на либидиналната економија отаде модерната сексуална класификација; своеглавите и инаетливи тела на непослушните деца, девојчиња и лезбејки; црните изопачености во расистичка Америка, или, пак, прекрасните експерименти на слободно живеење и секојдневната анархија на обичните црни девојки и жени како отпатни животи отаде антицрниот свет на белиот полициски либерализам и респектабилност.

Изложбата ѝ пристапува на телесноста како нешто што не мора да биде целосно видливо и читливо. Напротив, инстира на правото на непроѕирност. Во таа смисла, квир перспективата не се јавува само како прашање на идентитет, туку како поетска и политичка сила што ги разградува нормите и класификациите на родот, сексуалноста и телесната кохерентност, отворајќи простор за дивата сила на плотта, за множественост и непредвидливост. За прекрасни импровизации и изведбени експерименти, за реконфигурации на сензибилното, и одбивање на управувањето.

Да се мисли со анархични тела значи да се прифати да бидеме нецелосни. Не едно, туку распрснати во кореграфиите и еротизмот на бегството, во цик-цак линии кои се измолкнуваат на линеарноста на оваа изложбена поставка.

Куратор: Славчо Димитров

Застапени уметници: Дарко Алексовски, Ѓорѓи Десподов, Клелија Живковиќ, Христина Иваноска, Јован Јосифовски, Александра Петрушевска и Тереза Лазарев, Јане Чаловски

Изложбата е дел од Фестивалот за квир уметност, култура и теорија – Skopje Pride Weekend 2026

Насловна фотографија: Ѓорѓи Десподов, „Проба за тело.обј“, 2026, релјеф, 65×30 см, 3-Д печатена пластика (PLA) со примена на флокирање, гравиран акрил (фотографија: Жарко Чулиќ)

Александра Петрушевска (Концепт и кореографија), „Нијанси“, Танц и фотодокументација на премиерната изведба на 30 јуни 2026; изведба: Тереза Лазарев и Александра Петрушевска, фотографии: Соња Ставрова, шминка: Ивана Мојсовска Головска / Aleksandra Petrushevska (Koncept dhe koreografi), “Hije”, Vallëzimi dhe dokumentimi fotografik i shfaqjes premierë më 30 maj 2026; Interpretim: Tereza Lazarev dhe Aleksandra Petrushevska; Fotografi: Sonja Stavrova; Grim: Ivana Mojsovska Golovska

Ѓорѓи Десподов, „Проба за тело.обј“, 2026, релјеф, 65×30 см, 3-Д печатена пластика (PLA) со примена на флокирање, гравиран акрил (фотографија: Жарко Чулиќ) / Gjorgji Despodov, “Provë për një trup.obj”, 2026, Reliev, 65 × 30 cm, PLA e printuar në 3D me tufa, akrilik i gdhendur. (krediti i fotos: Zharko Chulikj)

Христина Иваноска, „Она што не може да се затвори во себеси“, 2026. Ѕидна инсталацијата составена од 3 повеќеслојни цртежи (70 × 50 цм секој) и 4 помали цртежи (29,7 × 21 цм секој), изработени со кат аут техника на сечење хартија, како и мурал изведен со сув пигмент (600 × 200 цм). / Hristina Ivanoska, “Çfarë nuk mund të mbyllet brenda vetes”, 2026, Instalacion mural me tre vizatime shumështresore (70 × 50 cm secila) dhe katër më të vogla (29.7 × 21 cm secila), të krijuara me teknikën e prerjes së letrës, si dhe një mural i ekzekutuar me pigment të thatë (600 × 200 cm). (krediti i fotos: Zharko Chulikj) (фотографија: Жарко Чулиќ)

Јане Чаловски, „две паралелни линии исцртани во пустината (за емпатични дијалектики)“, 2026, инсталација (железо, челик, мастило, хартија, перформативен фото-цртеж, други градежни материјали) (Фотографија: Жарко Чулиќ) / Yane Calovski, “dy vija paralele të vizatuara në shkretëtirë (të dialektikës empatike)”, 2026, Instalacion (hekur, çelik, bojë, letër, fotovizatim performativ, materiale të tjera ndërtimi) (krediti i fotos: Zharko Chulikj)

Дарко Алексовски, „Превиткувања, ориентации, од одредена гледна точка“, 2026, инсталација во простор составена од две целини: цртеж-фриз, пастел на хартија, 9x0,3м; серија објекти од филц, варијабилни димензии (отографија: Жарко Чулиќ) / Darko Aleksovski, “Palosje, Orientime, Nga një Këndvështrim i Caktuar”, 2026, Instalacion hapësinor i përbërë nga dy pjesë: vizatim-friz, pastel në letër, 9x0.3m; seri objektesh të ndjerë, dimensione të ndryshueshme (krediti i fotos: Zharko Chulikj)

Јован Јосифовски, „Оддел за управување со бесот“, 2026, Долготраен перформанс/инсталација (објект – рамностран триаголник од 2 метра, дрво, текстил) (фотографија: Жарко Чулиќ) / Jovan Josifovski, “Departamenti i Menaxhimit të Zemërimit”, 2026, Performancë/instalacion me kohëzgjatje (objekt - trekëndësh barabrinjës 2 metra, dru, tekstil) (krediti i fotos: Zharko Chulikj)

Клелија Живковиќ, „Јас? Опседната?“, 2026, инсталација, волна, влажно и суво филцување, везење (фотограоја: Жарко Чулиќ) / Klelija Zhivkovikj, “Unë? I fiksuar?”, 2026, Instalacion: lesh, felt i lagësht dhe i thatë, qëndisje (krediti i fotos: Zharko Chulikj)

АНАРХИЧНИ ТЕЛА: Согласност да не се биде едно

МИНАТИ ИЗЛОЖБИ